இலங்கை தமிழ்

நீதியை சாகடித்தது யாழ் நீதிபதியா..?

நல்லுரின் வீதியில் நடந்த சம்பவம் தொடர்பான உண்மை நிலையினை நாம் மூடிமறைத்தால் தர்மத்தை நாமே குழிதோண்டி புதைப்பதாகவே அமையும்.

உண்மையில் என்னதான் நடந்தது நல்லூரின் வீதியில்?

அதாவது நல்லூரின் வீதியில் சிறிய கைகலப்பொன்று இருவருக்கிடையே மூண்டுள்ளது.அந்த கைகலப்பில் ஈடுபட்ட இருவரும் மதுபோதையில் ஒருவருக்கொருவர் முறன்பட்டே தமக்குள் மோத ஆரம்பித்துள்ளார்கள்.

இதனால் அந்த வீதியால் வந்தவர்கள் மதுபோதையில் மோதிக்கொண்டிருந்த இரு நபர்களையும் தாம் வேடிக்கைபார்த்துக்கொண்டிருந்ததனால் அவ்வீதி முழுவதும் சற்று போக்குவரத்து நெரிசல் ஏற்பட ஆரம்பித்துள்ளது.

அந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் யாழ் நீதிபதி இளஞ்செழியன் அவர்கள் தனது காரில் அவ்வழியாக வந்திருக்கின்றார்.வீதியில் ஏற்பட்ட போக்குவரத்து நெரிசலை அவதானித்த நீதவான் இளஞ்செழியன் அவர்கள் தனது காவலாளிகளான இரு காவல்துறை உத்தியோகஸ்தர்களையும் தனது காரினால் இறக்கி மதுபோதையில் மோதிக்கொண்டிருந்த இருவரைநோக்கி தானே தனது காவலாளிகளை அனுப்பியதுடன் நிலமையை சீர்செய்துவிட்டு வரும்படியும் பணித்துள்ளார்.

இதனால் நீதிபதியின் பணிப்பை ஏற்று மதுபோதையில் மோதிக்கொண்டிருந்த இருவரையும் பொலிசார் சமாதானப்படுத்தி அவர்களின் மோதலை தவிர்க்க முற்பட்டபோது மதுபோதையில் புத்தி பேதலித்திருந்த இருவரில் ஒருவர் பொலிசாரின் சட்டைப் பையிலிருந்த பிஸ்டலை பறித்து தாறு மாறாக சுட்டிருக்கின்றார்.

இதனால் அப்பகுதியில் சமநேரத்தில் இலையான்களாக கூடியிருந்து வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்த மக்கள் அனைவரும் கணப்பொழுதினில் அவ்விடத்தை விட்டு ஓடி ஒளிந்தார்கள்.மேலும் துப்பாக்கியை வெறியில் நின்றவர் அதை பொலிசாரிடம் பறித்து எடுக்கும்வரைக்கும் பொலிசார் அதை தடுக்கமுடியாமல் போனதற்கு உண்மையான காரணம் பொலிசாரின் முதிர்ச்சியான வயதென்பதே உண்மை.

ஆகமொத்தத்தில் வயதாளிகளான பொலிஸ் காவலாளிகளை நம்பி ஒரு நடுநிலை வயதையொத்த பலசாலிகளை நெருங்கி அதுவும் மதுபோதையில் நின்றவர்களை விலக்குப்பிடிக்க போனது ஒரு மகா முட்டாள்தனமே.உண்மையில் விலக்குப்பிடிக்க போனவர்கள் ஒரு இளநிலை பொலிசாராக இருந்திருந்தால் நிச்சையமாக பொலிசாரின் துப்பாக்கியை ஒருபோதும் அந்த வெறிகாறனால் பறித்திருக்கவே முடியாது.

ஆகமொத்தத்தில் இந்த சம்பவமானது ஒரு எதித்பாராத விபத்தாகவே நாம் உறுதியாக கருதமுடியும். அத்துடன் இந்த சம்பவமானது நீதிபதி அவர்களால் வலிந்து போய் உருவாக்கப்பட்டதேயன்றி, நீதிபதியை யாரும் தேடிப்போய் தாக்கவில்லை என்பதே அப்பட்டமான உண்மை.

ஆனால் இந்த சம்பவத்தின் உண்மை நிலையினை ஏன் நீதிபதியவர்கள் மறைத்துரைத்தார் என்பதே நம் அனைவர் மத்தியிலும் பெரும் கேள்வியாக உள்ளது.

நிலமையை நாம் உன்னிப்பாக அவதானிக்குமிடத்து நீதிபதி திரு.இளஞ்செழியன் அவர்கள் தன்னில் எழுந்த மனப்பயம் காரணமாக சம்பவத்தை திசைதிருப்பி தன்னை தற்காத்துக்கொள்ள அவர் நீதியை மறைத்து அநீதியை உரைத்து தான் இந்த சம்பவத்திலிருந்து தப்பிக்க முனைந்துள்ளார் என்பதுமட்டும் உண்மை.

இவற்றைவிட தனது காவலாளிகளான இருவரும் சம்பவ இடத்தில் காயமடைந்திருந்ததை அவர் கண்ணுற்றபோதும், அது மரணமாக மாறும் என்பதை அவர் கனவிலும் எதிர்பார்த்திருக்கமாட்டார்.

உண்மையில் காவலாளியின் தோள்பட்டையில் ஏற்பட்ட காயத்தின் தாக்கமானது,அவருக்கான உடனடியான மருத்துவ சிகிற்சை கிடைப்பதற்கு ஏற்பட்ட காலதாமதத்தின் விளைவாகவே அது மரணமாக நிகழ்வதற்கு முதன்மை காரணம்.

எது எப்படியோ மதுபோதையில் நின்றவர் சற்று நிதானமாக இருந்ததன் காரணமாகவே பொலிசாரின் துப்பாக்கியை தான் பறித்து அதை இயக்கியுள்ளார். அத்துடன் பொலிசாரின் துப்பாக்கியை பறித்து சுட்ட நபர் ஏதோ ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் அதை எப்படி இயக்குவதென தான் ஏற்கனவே தெரிந்திருந்ததன் காரணமாகவே அதை உடனும் இயக்கியுள்ளார்.

இங்கே குற்றவாளியை தண்டிகவேண்டாம் என்று யாரும் குரல்கொடுக்கப்போவதிலை்லை’ ஆனால் சிறிய குற்றத்தை புரிந்துகொண்டிருந்தவர்களை வலிந்து தாம் நெருங்கி அதை கொலைக் குற்றமாக மாத்திய பெருமை யாழ் நீதிபதி திரு.இளஞ்செழியன் அவர்களையே சாரும்.

நீதிபதியானாலும் சம்பவ இடத்தில் நீதியை நிலைநாட்ட தான் முடிவெடுத்ததென்பது பாரிய குற்றமே.உண்மையில் சம்பவம் ஒன்று நடைபெறுவதை தாம் அவதானித்த சந்தர்ப்பத்தில் உடனேயும் அதை அவசர பொலிஸ் சேவையை தாம் தொடர்புகொண்டு நிலமையை சுமுகமாக்க முயற்சித்திருந்தால் இன்று ஒரு அனியாயச் வாவினை தடுத்திருக்க முடியும். அத்துடன் இச்சம்பவத்துடன் தொடர்புடைய நபரை கொலையாளி என்றும் கூறுவதை நிச்சயம் தடுத்திருக்கவும் முடியும்.

எனவே இந்த சிறிய வீதி விபத்தினை ஒரு பாரிய கொலைக்களமாக மாற்றி,ஒரு பொலிசாரை சாகடித்து,அவரை மாபெரும் மனிதக் கேடையமாக வர்ணித்து ஒரு சிங்கள இனத்தவன் ஒரு தமிழனுக்காக தன் உயிரை மாய்த்தான் என்று கூறி அவருக்கு எமது தமிழ் ஊடகங்கள் அனைத்தும் வீரவணக்கம் செலுத்தி தமது மனிதாபிமானத்தை தமது நெஞ்சை பிளந்து வெளிப்படுத்திவருக்கின்றனர்.

உண்மையில் இதே மாதத்தில் அதாவது 1983ம் ஆண்டிலிருந்து கடந்த 2009ம் ஆண்டு வரைக்குமான யூலை மாதங்களில் பல்லாயிரம் வரையான எமது போராளிகள் தமது இனத்துக்காக தங்கள் உடல்களை பிளந்து காட்டிய வீரங்களை எமது இனத்தவர்கள் புகழ்வதை நிறுத்தி அனியாயமாக உயிர்விட்ட ஒரு சிங்கள நண்பனுக்காய் இன்று தாம் அளவுகடந்து இணையங்கள் கண்ணீர் வடிக்கின்றது.